Sabah.
Suko uyandı.
Yatağından kalktı.
Mutfağa gitti.
Buzdolabını açtı.
"..."
Kahveli jöle kalmamıştı.
Birkaç saniye sessizce dolaba baktı.
Montunu giydi.
Markete yürüdü.
İçeri girdi.
Doğruca tatlı reyonuna yöneldi.
Görevli onu görünce gülümsedi.
"Yine mi?"
Suko başını salladı.
"Her zamanki."
Görevli raftaki neredeyse bütün kahveli jöleleri sepete koydu.
Kasaya geldi.
Kasiyer fişe baktı.
"Toplam... 126 adet."
Suko kartını uzattı.
Ödemeyi yaptı.
Eve döndü.
Bütün jöleleri tek tek buzdolabına yerleştirdi.
Dolap yine tamamen dolmuştu.
Bir tanesini açtı.
Sessizce yemeye başladı.
Pencerenin önüne geçti.
Dışarıda çocuklar oynuyordu.
Arabalar geçiyordu.
Gökyüzü açıktı.
Hiçbir şey olmuyordu.
Suko jölesini bitirdi.
Kutuyu çöpe attı.
Sonra koltuğa uzandı.
Telefonunu aldı.
Birkaç dakika boyunca ekrana baktı.
Sonra kapattı.
Canı sıkılmıştı.
Tavana baktı.
"..."
Beş dakika boyunca hiçbir şey yapmadı.
Sonra tekrar mutfağa gidip bir kahveli jöle daha aldı.
Akşam oldu.
Güneş battı.
Suko pencereyi kapattı.
Işıkları söndürdü.
Koltuğa uzandı.
Elinde yine bir kahveli jöle vardı.
"Yarın da yerim."
Gözlerini kapattı.
Ve uyudu.