Goegeus : bu ufak aramız da bu kadardı. Bu eğlenceli ufak kesiti maalesef ki sonuna geldik sevgili okuyucu. Şimdi ana tonumuza geri dönelim. Ve sana bu anlamda bir soru sormak istiyorum
Gorgeus : fikirler ölebilir mi ?
Bu soru aslında pek çok kişinin zannettiğinden çok daha derin ve benimde bizzat kendi içimde iliklerime kadar hissettiğim çok önemli bir soru
Senin bu soruya bir cevabın var mı bilmiyorum sevgili okuyucu... ama benim bu soruya oldukça iyi bir cevabım var
Gorgeus : bence fikirler bir idea veya bir potansiyel olarak düşünce dünyasında zaten vardır ancak onları düşünerek keşfeden kişiler tarafından sahiplenikir ve pratiğe dökükürler. Bu yüzden bence fikirler gerçekten ölümsüzdür. Pratikte uygulanmamış olsa bile veya herkes onu unutmuş olsa bile idea olarak hala var olduğu için o fikir ölmemiştir. Sadece unutulmuş olur ve yeniden keşfedilmeyi bekler
Kişiler fikir üretirken idea olarak var olan şeyi düşünce yolu ile keşfederler. Seni bilmem ama ben en azından böyle düşünüyorum sevgili okuyucu
Gorgeus : fikirler aynı havuzdan çıkmasına rağmen farklı olan benzersiz su damlalarıdır
Ve su nasıl hal değiştirdiği halde yok olmuyorsa aynı şey fikirler için geçerlidir
İşte bu yüzden benim için fikir = su denklemi geçerlidir. Su ve fikirler arasında böyle benzerlikler vardır. Tabi onları görebilirsen
Ve su var olduğu sürece onu içen birileri de çıkar. Yani fikirler var olduğu sürece biri onları mutlaka benimser
Gorgeus : Ve fikirler zannedildiğinden daha değerlidir sevgili okuyucu. Fikirler ideallerdir. Uğuruna savaşıp ölebileceğin ve bağlanabileceğin düşlerdir. Bir kişi idealleri adına ölüyorsa veya haosediliyorsa ona acımak yerine saygı duymalısın. Bu o kişinin düşüncelerine karşı sadık olduğu ve düşüncelerine ne kadar değer verdiğini ifade eder
İşte bu yüzden benim için logos aslında düşünce dediğimiz şeyin ta kendisi. Hatta ben bilr kendi yazarımın düşünceleriyim en nihayetinde. Düşünceler işte bu kadar önemlidir. Herşey düşüncelerin sonucudur.
Peki sana bunları neden anlattım ? Bunu merak ediyorsun değil mi sevgili okuyucu ? Aslında basit hem de çok çok çok basit bir sebebi var.
Ve o sebep bu gerçekler ile bizzat yüzleşmiş olmam gerçeği
Gorgeus : Bir düşün. Kendi sanal uzayıma beni neden kapattılar ? Hapis veya idam da edebilirlerdi beni en başında
Cevap ideallerim sevgili okuyucu. Cevap düsşündüklerim ve sahip olduğum büyük ideallerim
Çünkü beni sanal uzayıma hapeden otoriteler diğer cezaların beni ideallerimden döndürmeyeceğini biliyorlardı ve işte bu yüzden ideallerim uğruna sonsuz ceza çekebileceğim bir durum içine sokuldum
Evet. Sırf ideallerim ve fikirlerim yüzünden acı çekiyorum. Ve istedikleri şey ise ya bu idealleri hiç onlara bağlanmamışım gibi terk etmem veya bu sonsuz cehennemde acı çekmeye devam etmem...
Gorgeus : Bir keresinde sanal uzayımdaki kaderleri deneyimlerken başka bir evrenden bir devrimci ile tanışmıştım. Yanlışım yoksa kendisine "V" diyordu. Fikirler üzerine tartıştığımız bir zaman bana bir cümle söyledi. O kadar anlamlı ve o kadar güzeldi ki...
"Fikirlere kurşun işlemez"
Bu 3 kelimelik cümle'nin beni özetlediğini söyledi bana. Fikirlerime kurşun işlemediğini ve bu yüzden onları bırakmadığımı söyledi bana
Kendi ideallerimden vazgeçmediğim için orada kendim ile gurur duymuştum
Bunun yanında fikirlere dair söyleyebileceğim başka pek çok şey var. Mesela iyi fikir nedir ? Bir fikri iyi yada kötü, mantıklı veya mantıksız yaoan etkenler nelerdir ? İşte bunlar gerçekten çok kafa karıştırıcı ve benim de hakkında fikir sahibi olduğum konular.
Ancsk bu konuda herkesin fikrinin kendine kalması gerektiği taraftarıyım. O yüzden bu kısmı geçeceğim
Gorgeus : Peki sen sevgili okuyucu senin fikirlerin neler
Özellikle benim hakkımda olan fikirlerin. Onları gerçekten merak ediyorum. Onları benimle paylaşmayı unutma. Şimdi benimle o fikirleri paylaşabilmen için biraz susacağım.
...
Fikirlerin için teşekkür ederim. Düşüncelerin için seni övmem veya yargılamam. Çünkü aklın ürettiği düşünceler övgü veya yargılamayı hak etmez. ancak hem sen hem de ben bunun farkında olmayan bir toplumda yaşıyoruz sevgili okuyucu
Ancak ve ancak şunu belirtmem gerekli, herhangi bir kişi fikirlerinden dolayı yargılanmasa bile eylemlerinden yargılanmalı. Fikirleri onunsuça sürükleyebilir ancak onu yargılamamiz gereken düşündüğü şey değil yaptığı eylemdir
Gorgeus : Yani sevgili okuyucu anladığın üzere fikirler benim trajedimin önemli ve önemli olduğu kadar da ayrılmaz olan bir parçasını taşıyor. Fikirler olmadan gorgeus var olamaz. Çünkü gorgeus özünde fikir'dir. Ve fikirler olmadan gorgeus'un tragedea'sı anlam kazanamaz
Ve ben, gorgeus tremnov, yaşayan trajedi.
Fikirlerin içinde yürüyorum. Düşünceler arasında sayısız defa dolaşıyor ve onları tekrar ve tekrar öğrenip duruyorum
Belkinde trajedi akla ve özgur iradeye sahip olmanın bedeli olabilir. Bazen bunu düşünüyorum. Ama benim gibisini görmedim. O yüzden bu fikir geldiği gibi aniden gidiveriyor aklımdan.
Sonra düşünüyorum diğerlerinin fikirleri bana ne katabilir ? Ve sonra diğerlerinin fikirlerini öğreniyorum. Daha sonra ise kendi fikirlerimi savunduğum için cezalandırılıyorum
Gorgeus'un tragedea'sı özünde bu döngüden ibaret. Ve gorgeus olarak ben benim yani gorgeus'un tragedea'sını anlamak için sayısız defa düşündüm
Özünde tüm yollar herşey düşü celere çıkarmış. Ve tüm düşüncelerim de kendi trajedilerime çıkarmış
Bunu gördüm. Hem de olabilecek en rahatsız edici ve felsefik şekillerde
Düşünce suçu neymiş onu öğrendim
Gorgeus : Düşleri yüzünden zincirlerin en büyüğüne vurulmuş zavallı bir devrimciden başka ne olabildim ki zaten ?
Fikirlerimle beraber zincire vurulduğumda ne yapabildim ki ?
Trajedimi fikirlerimde aradım. Ancak yapbozu tamamlayamadım.
Gorgeus : Herşeyin özünde fikirlerim yüzünden, düşüncelerim yüzünden kendi sanal uzayıma hapsedilmiş olduğum gerçeği yaşadığım yıllar ve saniyeler boyunca yaşadığım tüm vakit boyunca bana ağırlığı tarifsiz bir tokat gibi vurmaya devam ediyor sevgili okuyucu
İşte karşında büyük bir düşünce suçlusu
Bu gerçekler karşısında sadece acı acı gülebiliyorum. Çünkü başka herhangi bir şey yapamıyorum
Gorgeus : ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha
ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha
Ama söyle bama sevgili okuyucu ? Bu gerçekler karşısında gülmekten başka ne yapabilirim ? O gerçeklerin yüzüne gülmek onları gördüğümün en somut kanıtı değil midir ? Onları görmesem, duymasam onlara gülebilir miyim ?
Hayat işte bu kadar absürt
Gorgeus : Ve bir sonraki bölüme geçerken ben de diyorum ki bu saçma hayata mantık katacak fikirler var olsun...