Yavuz, Arda'yı izlerken hayatının en büyük ikilemini yaşıyordu. Elindeki kamera kayıtları imkansızı gösteriyordu: Bir gecede büyüyen ağaçlar, dokunulduğunda yok olan tonlarca moloz... Ancak Yavuz'un bir sırrı vardı. Arda'yı ihbar edip etmemek, sadece iş ahlakıyla ilgili değildi.
Yavuz'un sekiz yaşındaki kızı Mina, nadir görülen bir akciğer hastalığıyla mücadele ediyordu. Modern tıp, Mina için "sadece zaman kazanabiliriz" demişti. Yavuz, Hakan Bey'den alacağı parayı kızının tedavi masrafları için kullanacaktı. Ama Arda'nın o gece parkta bir ağacı saniyeler içinde yeşertişini izlerken zihninde bir şimşek çaktı: Eğer doğayı bu kadar hızlı iyileştirebiliyorsa, bir insanı da iyileştirebilir mi?
Arda, takip edildiğini bilerek bilerek tenha bir çay bahçesine oturdu. Karşısındaki sandalyeyi çekti ve boşluğa bakarak konuştu:
"Çayını nasıl içersin Yavuz Bey? Şekersiz olduğunu tahmin ediyorum."
Yavuz, gölgelerin arasından çıktı ve masaya oturdu. Silahını çıkarmadı, not defterini açmadı. Sadece yorgun gözlerle Arda'ya baktı. "Sen nesin? Bir deney misin? Yoksa daha fazlası mı?"
Arda gülümsedi. "Ben sadece kuralları farklı bir dünyadan getiren biriyim. Ama Hakan Bey'e ne rapor vereceğin senin elinde. Beni onlara verirsen, beni bir kafese kapatırlar. Ve emin ol, o kafesten kimseye fayda gelmez."
Arda, envanterinden kimsenin fark edemeyeceği bir hızla sıradan görünen ama hafifçe parlayan sarı bir elma çıkardı. Bu, Minecraft'ın en nadir eşyalarından biri olan "Altın Elma" (Golden Apple) idi. Ancak modern dünyada bu, saf altından yapılmış bir mücevher gibi görünüyordu.
"Hakan Bey sana para teklif etti," dedi Arda elmayı masaya bırakarak. "Ben ise sana bir ihtimal teklif ediyorum. Kızın Mina için."
Yavuz'un gözleri fal taşı gibi açıldı. "Onu nereden tanıyorsun?"
"Bağlantılarım var demiştim Yavuz. Bu elma... Bu sadece bir meyve değil. İçindeki maddeler hücre yenilenmesini oyunun kurallarına göre hızlandırır. Modern tıbbın açıklayamayacağı bir 'rejenerasyon' etkisi yaratır. Onu kızına yedir. Eğer iyileşirse, o zaman tekrar konuşuruz. Kimin tarafında olacağına o zaman karar ver."
Yavuz elmayı aldı ve gitti. Arda risk almıştı. Eğer elma işe yaramazsa veya Yavuz bunu bir kanıt olarak merkeze götürürse her şey biterdi.
Bir hafta boyunca Arda ve ekibi (Leyla ve Elif) yer altında saklandılar. Arda bu sırada boş durmadı; "Brewing Stand" (İksir Standı) üzerinde çalışarak, modern bitkilerle Minecraft efektlerini nasıl birleştireceğini simüle etti.
Sekizinci günün sabahında, Arda'nın telefonuna bir fotoğraf düştü. Fotoğrafta Mina, hastane bahçesinde ilk kez maskesiz bir şekilde koşuyor ve gülümsüyordu. Altında tek bir cümle yazıyordu:
"Hakan Bey'e raporumu sundum. Senin sadece çok yetenekli bir illüzyonist ve şanslı bir hurdacı olduğunu, ağaç olayının ise gelişmiş bir projeksiyon hilesi olduğunu söyledim. Dosyayı kapattılar. Şimdi... asıl planın ne?"
Yeni Bir Müttefik
Yavuz, artık Arda'nın "güvenlik ve istihbarat" kanadı olmuştu. Eski bir istihbaratçının bağlantıları, Leyla'nın lojistik zekası ve Elif'in bilimsel kalkanı ile Arda artık sadece saklanmıyordu.
Bağlantılar güçlenmişti:
Leyla: Şirketin mali yapısını gizliyor.
Elif: Güçleri "teknoloji" olarak dünyaya sunuyor.
Yavuz: Arda'yı dış tehditlerden koruyor ve rakipler hakkında bilgi sızdırıyor.
Arda, bir sonraki adımı için haritayı açtı. Artık İstanbul'un yeraltında küçük bir sığınak yetmeyecekti. Modern dünyayı değiştirmek için "Nether" benzeri bir enerji kaynağına veya uçsuz bucaksız bir tarım devrimine ihtiyacı vardı.